بیاین حرف بزنیم... نظرتون چیه؟!

سلام

گفتم یکم بحث وگفتوگو داشته باشیم درباره ناامیدی... اینجور که بوش میاد ملت با شکست عشقی به دنیا اومدن خخخخ... هر جا که میری و میخونی میبینی از غم ، درد و غصه هاشون حرف میزنن ... آخه خواهر یا برادر عزیزم شماها تنتون سالم نیست؟! این خودش بزرگترین نعمته... داشته هامون رو رها نکنیم... افسوس نداشته ها رو نخوریم (بعضیاش رو مشکل نداره :)... آدم آرمان گرایی نیستم که همه چی رو در حد ایده آل ببینم... اما اینطوری هم میتونم فکر کنم که الان این برام بهترینه.... به قول دکتر قمشه ای... خوردن غصه هم مثل شراب حرامه... زندگی کوتاه تر از این حرفاست که بخواین حالا این مدلی با فکر ناصحیح خرابش کنین... «آدم هرجا باشه عادت میکنه و دیگه براش سخته از اونجا بره. نحوه ی فکر کردن هم بعد از مدتی عادت میشه و دیگه عوض کردنش سخته. "جان اشتاین بک" »

زندگی دشمن ما نیست، ولی طرز فکرمون میتونه دشمنمون باشه... واقعا زندگی کردن هنره....

به امید روزی که داشته هامون رو پاس بداریم... و نداشته هامون رو نقطه ضعف خودمون ندونیم

در سایه مرتضی علی باشید

یاحق

+ یه خواهش، تمنا، التماس هرچی یه بیمار سرطانی داریم برای بهبود همه بیمارها دعا کنین (خواهش میکنم)