کلام ماندگار خسرو شکیبایی

ﺧﺴﺮﻭﺷﺒﺎ:

ﻣﺎﻫ ﻣﻮﻥ ﻫ ﻣﺨﻮﺍﺳﺖ ﻪ ﺰ ﺑﻪ ﺗﺎ ﺩﻫﻨﺸﻮ ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺩ ﺁﺏ ﻣﺮﻓﺖ ﺗﻮ ﺩﻫﻨﺶ ﻭ ﻧﻤﺘﻮﻧﺴﺖ ﺑﻪ ...

ﺩﺳﺖ ﺮﺩﻡ ﺗﻮ ﺁﻮﺍﺭﻮﻡ ﻭ ﺩﺭﺵ ﺁﻭﺭﺩﻡ ﺷﺮﻭﻉ ﺮﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟ ﺑﺎﻻ ﻭ ﺎﻦ ﺮﺪﻥ ..

ﺩﻟﻢ ﻧﻮﻣﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﺪﺍﺯﻣﺶ ﺍﻭﻥ ﺗﻮ، ﺍﻧﻘﺪ ﺑﺎﻻ ﺎﻦ ﺮﺪ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﺧﻮﺍﺑﺪ !!...

ﺩﺪﻡ ﺗﺎ ﺧﻮﺍﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻦ ﻣﻮﻗﺴﺖ ﺑﺬﺍﺭﻣﺶ ﺗﻮ ﺁﻮﺍﺭﻮﻡ ﻭﻟ ﺍﻻﻥ ﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﺑﺪﺍﺭ ﻧﺸﺪﻩ.. ﻌﻨ ﻓ ﻨﻢ ﺑﺪﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﺩﺪﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻤﺶ ﺍﻭﻥ ﺗﻮ ﻗﻬﺮ ﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﺯﺩﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ!!...

ﺍﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﻌﻀ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﻮﻧﻪ ... ﺩﻭﺳﺸﻮﻥ ﺩﺍﺭﻢ ... ﺩﻭﺳﻤﻮﻥ ﺩﺍﺭﻥ ...

ﻭﻟ ﺍﻭﻧﺎﺭﻭ ﻧﻤﻔﻬﻤﻢ!

ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﺩﻧﺎ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺩﺍﺭﻢ ﺑﻬﺘﺮﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ

ﺭﻭ ﺑﺎ ﺍﻭﻧﺎ ﻣﻨﻢ...

شادی روح این بزرگوار صلوات