خوب امروز یکی از روزای خاصه...
اکثرا وقتی بچه بودیم دلمون می خواست کپی پدرامون باشیم... اما الان که بزرگ شدیم و بیست سالی هست که پای ثابت سفره ی پدری هستیم دیگه چنین حسی وجود نداره و حتی برخی ها خودشون رو سرتر میبینن... واقعا چرا؟! همه پدرا الگوی خاصی بودن و هستن و هیچ وقت عوض نمیشن فقط باید سعی کنیم بهتر از اون ها عمل کنیم که فکر نکنم در واقعیت بشه چنین کاری کرد...
اینا رو نوشتم تا بگم آی جوونی که سر پدر و مادرت داد میزنی و به خاطر تک بودنت بهت چیزی نمیگن بد نیست دید و نگرشت رو عوض کنی اگه اون دوتا فرشته ی خدا نبودن تو هم نبودی...
+این صحنه ی تلخی بود که دیدم و گفتم در قالب متن در بیارم :(
+عیدتون مبارک... ولادت حضرت امیر هم بر شما مبارک
+روز پدر هم بر این فرشته هایی که دوست داشتنشون زبانی نیست بلکه عملی دوست داشتن رو بهمون نشون میدن مبارک واقعا جا داره دست تک تک این زحمت کشای عزیز رو بوسید
برچسب:
نویسنده: نگار موسوی